เมนูปิด


คำสั่งกรมสรรพากร
ที่ ท. 643/2556
เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์
--------------------------------------

                                  ด้วยกรมสรรพากรเห็นควรปรับปรุงคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท. 378/2543 เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ ลงวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2543 อธิบดีกรมสรรพากรจึงมีคำสั่ง ดังต่อไปนี้

                                  ข้อ 1 ให้ยกเลิกความในวรรคแรกของคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท. 378/2543 เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ ลงวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2543 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                                           "เพื่อให้การจัดทำรายงาน การลงรายการในรายงานด้วยระบบคอมพิวเตอร์ตามประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 89) เรื่อง กำหนดแบบ หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข เกี่ยวกับการจัดทำรายงาน การลงรายการในรายงาน การเก็บใบกำกับภาษีและเอกสารหลักฐานอื่น ที่ใช้ประกอบการลงรายงานภาษีซื้อตามมาตรา 87 และมาตรา 87/3 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2542 เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ กรมสรรพากรจึงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ ดังต่อไปนี้”

                                  ข้อ 2 ให้เพิ่มข้อความต่อไปนี้ เป็นวรรคสองของคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท. 378/2543 เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ ลงวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2543
                                           “คำจำกัดความในคำสั่งนี้ เว้นแต่ข้อความจะแสดงให้เห็นเป็นอย่างอื่น
                                                      “จำหน่าย” ให้หมายความรวมถึง การนำซอฟต์แวร์ที่ใช้ในกิจการของตนไปให้บุคคล นิติบุคคล หรือบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลในเครือเดียวกันใช้ ไม่ว่าจะมีผลประโยชน์ หรือมีค่าตอบแทนหรือไม่ก็ตาม
                                                      “ซอฟต์แวร์” หมายถึง ชุดคำสั่งระบบงานที่ใช้สำหรับการลงรายการในรายงานภาษีขาย รายงานภาษีซื้อ รายงานสินค้าและวัตถุดิบ ตามมาตรา 87 แห่งประมวลรัษฎากร โดยมีคุณสมบัติเป็นไปตามมาตรฐานซอฟต์แวร์เพื่อภาษีสรรพากรของกรมสรรพากร ชนิด ก. ชนิด ข. ชนิด ค. หรือชนิด ง. ที่ได้กำหนดไว้ในข้อ 10 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 89)ฯ ลงวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2542
                                                      "ซอฟต์แวร์เฮ้าส์" หมายถึง ผู้ประกอบการที่จำหน่ายซอฟต์แวร์ตามมาตรฐานซอฟต์แวร์เพื่อภาษีสรรพากรของกรมสรรพากร ชนิด ก. ชนิด ข. ชนิด ค. หรือชนิด ง. ที่ได้กำหนดไว้ใน ข้อ 10 ของ ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 89)ฯ ลงวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2542 ให้แก่ผู้ใช้โดยทั่วไป และเข้าลักษณะ ดังนี้
                                                             (1) เป็นผู้เขียนหรือพัฒนาซอฟต์แวร์เพื่อจำหน่าย หรือ
                                                             (2) เป็นผู้จำหน่ายซอฟต์แวร์ที่เขียนหรือพัฒนาในประเทศไทย หรือที่เขียนหรือพัฒนาจากต่างประเทศ หรือ
                                                             (3) เป็นตัวแทนจำหน่ายซอฟต์แวร์ที่เขียนหรือพัฒนาในประเทศไทย หรือที่เขียนหรือพัฒนาจากต่างประเทศ หรือ
                                                             (4) เป็นผู้เขียนซอฟต์แวร์ หรือพัฒนาซอฟต์แวร์ หรือนำเข้าซอฟต์แวร์จากต่างประเทศ เพื่อใช้ในกิจการของตนเองและได้นำซอฟต์แวร์ดังกล่าวไปให้บุคคล นิติบุคคล หรือบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลในเครือเดียวกันใช้ ไม่ว่าจะมีผลประโยชน์ หรือมีค่าตอบแทนหรือไม่ก็ตาม
                                                      “ผู้จำหน่ายซอฟต์แวร์” หมายถึง ผู้ประกอบการที่ได้รับเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์จากกรมสรรพากร
                                                      “เลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์” หมายถึง เลขประจำตัวที่กรมสรรพากรกำหนดให้ผู้จำหน่ายซอฟต์แวร์แต่ละราย เพื่อนำไปแสดงไว้ที่หน้าจอแรกของซอฟต์แวร์ ตามข้อ 11 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 89)ฯ ลงวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2542
                                                      “ซอฟต์แวร์เลขที่” หมายถึง หมายเลขลำดับของซอฟต์แวร์ที่ผู้จำหน่ายซอฟต์แวร์ได้กำหนดขึ้น”

                                 ข้อ 3 ให้ยกเลิกความในข้อ 1 ของคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท. 378/2543 เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ ลงวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2543 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                                          “ข้อ 1 การขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์
                                                   ผู้มีหน้าที่ยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ ได้แก่ ผู้ประกอบการที่จำหน่ายซอฟต์แวร์ให้แก่ผู้ใช้โดยทั่วไปและเข้าลักษณะ ดังนี้
                                                   1.1 เป็นผู้เขียนหรือพัฒนาซอฟต์แวร์เพื่อจำหน่าย หรือ
                                                   1.2 เป็นผู้จำหน่ายซอฟต์แวร์ที่เขียนหรือพัฒนาในประเทศไทย หรือที่เขียนหรือพัฒนาจากต่างประเทศ หรือ
                                                   1.3 เป็นตัวแทนจำหน่ายซอฟต์แวร์ที่เขียนหรือพัฒนาในประเทศไทย หรือที่เขียนหรือพัฒนาจากต่างประเทศ หรือ
                                                   1.4 เป็นผู้เขียนซอฟต์แวร์หรือพัฒนาซอฟต์แวร์ หรือนำเข้าซอฟต์แวร์จากต่างประเทศ เพื่อใช้ในกิจการของตนเองและได้นำซอฟต์แวร์ดังกล่าวไปให้บุคคล นิติบุคคล หรือบริษัท หรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลในเครือเดียวกันใช้ ไม่ว่าจะมีผลประโยชน์ หรือมีค่าตอบแทนหรือไม่ก็ตาม”

                                  ข้อ 4 ให้ยกเลิกความในข้อ 2 ของคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท. 378/2543 เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ ลงวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2543 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                                          “ข้อ 2 การยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์
                                                   ให้ยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ตามแบบที่กำหนดแนบท้ายคำสั่งนี้ พร้อมเอกสารหลักฐาน ดังนี้
                                                   2.1 ผังการทำงานรวมของระบบ (System Flowchart) ที่แสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงของทุกระบบงานในซอฟต์แวร์ เช่น ระบบบัญชีลูกหนี้ ระบบบัญชีเจ้าหนี้ ระบบสินค้าคงคลัง ระบบภาษีหัก ณ ที่จ่าย ระบบบัญชีแยกประเภท ระบบรายงานภาษีมูลค่าเพิ่ม เป็นต้น
                                                   2.2 คู่มือการใช้ซอฟต์แวร์แต่ละชนิด หรือคำอธิบายรายละเอียดของซอฟต์แวร์ คุณสมบัติของซอฟต์แวร์ วิธีการใช้งาน และขั้นตอนการทำงานของซอฟต์แวร์โดยละเอียด
                                                   2.3 สำเนาภาพถ่ายบัตรประจำตัวประชาชนของผู้ยื่นคำขอ
                                                   2.4 สำเนาภาพถ่ายหนังสือรับรองการจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลฉบับปัจจุบัน (ที่มีอายุไม่เกิน 6 เดือน) พร้อมแนบหลักฐานของกรรมการผู้มีอำนาจลงนาม เช่น สำเนาภาพถ่ายบัตรประจำตัวประชาชน หรือสำเนาภาพถ่ายหนังสือเดินทาง (กรณีเป็นชาวต่างประเทศ) ของกรรมการผู้มีอำนาจลงนาม แล้วแต่กรณี
                                                   2.5 หนังสือมอบอำนาจ พร้อมแนบสำเนาภาพถ่ายบัตรประจำตัวประชาชนของผู้มอบอำนาจ และสำเนาภาพถ่ายบัตรประจำตัวประชาชนของผู้รับมอบอำนาจ”

                                  ข้อ 5 ให้ยกเลิกความในข้อ 3 ของคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท. 378/2543 เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ ลงวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2543 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                                          “ข้อ 3 สถานที่ยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์
                                                   3.1 ผู้ยื่นคำขอที่อยู่ในการกำกับดูแลของสำนักบริหารภาษีธุรกิจขนาดใหญ่ ให้ยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ต่ออธิบดีกรมสรรพากรผ่านสำนักบริหารภาษีธุรกิจขนาดใหญ่
                                                   3.2 ผู้ยื่นคำขอนอกจาก 3.1 ให้ยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ต่ออธิบดีกรมสรรพากรผ่านสำนักงานสรรพากรพื้นที่ที่สถานประกอบการของผู้ยื่นคำขอตั้งอยู่ และกรณีที่ผู้ยื่นคำขอมีสถานประกอบการหลายแห่งให้ยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ผ่านสำนักงานสรรพากรพื้นที่ที่สำนักงานใหญ่ของผู้ยื่นคำขอตั้งอยู่”

                                  ข้อ 6 ให้ยกเลิกความในข้อ 4 ของคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท. 378/2543 เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ ลงวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2543 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                                          “ข้อ 4 ข้อปฏิบัติสำหรับผู้จำหน่ายซอฟต์แวร์
                                                   ให้ผู้จำหน่ายซอฟต์แวร์ปฏิบัติ ดังนี้
                                                   4.1 จัดทำข้อความบนหน้าจอแรกของซอฟต์แวร์ให้กับลูกค้าที่ซื้อซอฟต์แวร์ หรือบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลในเครือเดียวกันที่ใช้ซอฟต์แวร์ โดยแสดงเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ หมายเลขลำดับของซอฟต์แวร์ และมีข้อความอย่างน้อยตามที่กำหนดในข้อ 11 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 89)ฯ ลงวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2542 ให้ปรากฏเมื่อเข้าใช้งาน ดังนี้
                                                          “ซอฟต์แวร์นี้เขียนขึ้นโดย…………….............…..............................(ระบุชื่อผู้ประกอบการ) ซึ่งมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์เลขที่.................. (ระบุเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ที่กรมสรรพากรกำหนด) เป็นซอฟต์แวร์เลขที่................(ระบุหมายเลขลำดับของซอฟต์แวร์ที่ผู้ประกอบการกำหนด) และเป็นซอฟต์แวร์ตามมาตรฐานซอฟต์แวร์เพื่อภาษีสรรพากรของกรมสรรพากร ชนิด...............(ระบุชนิด ก. หรือชนิด ข. หรือชนิด ค. หรือชนิด ง.)”
                                                   4.2 กำหนดหมายเลขลำดับของซอฟต์แวร์แต่ละชนิด หรือแต่ละรุ่น (Version) ให้ใช้ตัวเลขอย่างน้อยจำนวน 4 หลัก เริ่มจากหมายเลข 0001 เรียงลำดับต่อเนื่องกันไป และให้ใช้รหัสอักษรภาษาไทย หรือภาษาอังกฤษนำหน้าหมายเลขลำดับที่กำหนดขึ้นเพื่อแสดงชนิดของซอฟต์แวร์ หากซอฟต์แวร์ต่างชนิดกัน หรือต่างรุ่นกัน หรือต่างระบบงานกัน จะเริ่มต้นให้เลขลำดับที่ใหม่ก็ได้
                                                          ตัวอย่างของข้อความและการกำหนดหมายเลขลำดับของซอฟต์แวร์ ตาม 4.1 และ 4.2 ปรากฏตามเอกสารแนบท้ายคำสั่งนี้
                                                   4.3 จัดทำแบบแจ้งข้อมูลการจำหน่ายซอฟต์แวร์ตามมาตรฐานซอฟต์แวร์เพื่อภาษีสรรพากรของกรมสรรพากรตามแบบที่กำหนดแนบท้ายคำสั่งนี้ เป็นรายไตรมาสและนำส่งสำนักมาตรฐานการกำกับและตรวจสอบภาษี กรมสรรพากร ภายในวันที่ 15 ของเดือนถัดจากวันสิ้นไตรมาส โดยไตรมาสแรกของแต่ละปีเริ่มตั้งแต่เดือนมกราคม – เดือนมีนาคม
                                                   4.4 กรณีผู้จำหน่ายซอฟต์แวร์ได้พัฒนาหรือเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติของซอฟต์แวร์ให้เป็นรุ่นใหม่ (New Version) หรือเปลี่ยนแปลงขั้นตอนการทำงาน ทำให้ซอฟต์แวร์ดังกล่าว มีคุณสมบัติแตกต่างจากที่เคยแจ้งไว้ หรือการแยกจำหน่ายระบบงานหนึ่งระบบงานใด (Module) โดยที่ซอฟต์แวร์ยังคงมีคุณสมบัติเป็นไปตามมาตรฐานซอฟต์แวร์เพื่อภาษีสรรพากรของกรมสรรพากร แต่ทำให้ชนิดของซอฟต์แวร์เปลี่ยนไปจากที่เคยแจ้ง หรือกรณีผู้จำหน่ายซอฟต์แวร์จะจำหน่ายซอฟต์แวร์ที่เป็นซอฟต์แวร์ใหม่ ให้ผู้จำหน่ายซอฟต์แวร์แจ้งการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวเป็นหนังสือ พร้อมทั้งแนบเอกสารหลักฐาน ตามข้อ 2 ต่ออธิบดีกรมสรรพากรผ่านผู้อำนวยการสำนักมาตรฐานการกำกับและตรวจสอบภาษี ภายใน 15 วัน นับจากวันที่มีการเปลี่ยนแปลง
                                                   4.5 การเปลี่ยนแปลงชื่อ หรือที่อยู่ หรือการเลิกจำหน่ายซอฟต์แวร์ หรือการเลิกประกอบกิจการของผู้จำหน่ายซอฟต์แวร์ หรือการเปลี่ยนแปลงใดในลักษณะทำนองเดียวกัน ให้ผู้จำหน่ายซอฟต์แวร์นั้น แจ้งการเปลี่ยนแปลงหรือยกเลิกสถานะของการประกอบการดังกล่าวเป็นหนังสือต่ออธิบดีกรมสรรพากรผ่านผู้อำนวยการสำนักมาตรฐานการกำกับและตรวจสอบภาษี ภายใน 15 วัน นับจากวันที่มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น
                                                   4.6 ในกรณีที่ผู้จำหน่ายซอฟต์แวร์ ได้จำหน่ายซอฟต์แวร์ให้แก่ผู้ประกอบการรายอื่นเพื่อนำไปจำหน่ายต่อ ให้แจ้งผู้ประกอบการรายดังกล่าวทราบด้วยว่า ให้ยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ต่ออธิบดีกรมสรรพากร ตามข้อ 1 ก่อนที่จะนำไปจำหน่ายต่อด้วย
                                                   4.7 ในกรณีที่พบว่าซอฟต์แวร์ของผู้จำหน่ายซอฟต์แวร์รายใด ไม่เป็นไปตามมาตรฐานซอฟต์แวร์เพื่อภาษีสรรพากรของกรมสรรพากรตามที่กำหนดไว้ในประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 89)ฯ ลงวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2542 ให้ผู้จำหน่ายซอฟต์แวร์แก้ไขปรับปรุงให้ซอฟต์แวร์ที่จำหน่ายมีคุณสมบัติตามมาตรฐานซอฟต์แวร์เพื่อภาษีสรรพากรของกรมสรรพากรต่อไป”

                                  ข้อ 7 ให้ยกเลิกความในข้อ 5 ของคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท. 378/2543 เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการยื่นคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ ลงวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2543

                                  ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ลงนามในคำสั่งนี้เป็นต้นไป

                                                สั่ง ณ วันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2556



สุทธิชัย สังขมณี
(นายสุทธิชัย สังขมณี)
   อธิบดีกรมสรรพากร



เอกสารแนบ
- ตัวอย่างข้อความแสดงการขึ้นหน้าจอแรก ไฟล์ประเภท Word
- แบบคำขอมีเลขประจำตัวซอฟต์แวร์เฮ้าส์ ตามประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 89)ฯ ไฟล์ประเภท Word
- แบบแจ้งข้อมูลการจำหน่ายซอฟต์แวร์ตามมาตรฐานซอฟต์แวร์ของกรมสรรพากร ไฟล์ประเภท Excel

ปรับปรุงล่าสุด: 22-01-2018